Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Αρχαία Θέατρα: Η κληρονομιά μας

Η πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά της Ελλάδας είναι μεγάλη και το αρχαίο ελληνικό θέατρο αποτελεί σπουδαίο κληροδότημα για όλους μας καθώς και για την Θρησκεία, την Εκπαίδευση αλλά και την Πολιτική της χώρας μας. 

Πρωτοξεκίνησε με την πραγμάτωση θεατρικών παραστάσεων αλλά και ως διδασκαλία για τον λαό αλλά προς τα τέλη της αρχαϊκής περιόδου λόγω των εορτασμών του Διονύσου που πραγματοποιούνταν προς τιμήν του αναπτύχθηκε εκτενέστερα. 

Το αρχαίο θέατρο είναι σπουδαίο λόγω του έντονα κοινωνικού χαρακτήρα που έχει αλλά και του πολιτικού και θρησκευτικού υποβάθρου που φέρει, καθώς πολλά από τα έργα που σώζονται από τον Αριστοφάνη, τον Σοφοκλή και τον Πλάτωνα μιλάνε για τέτοια θέματα, που κατά μια περίεργη σύμπτωση συμπίπτουν με όσα συμβαίνουν γύρω μας σήμερα.

via
Στην αρχαία Ελλάδα οι πρώτες μορφές που πήρε το θέατρο ήταν η τραγωδία, η κωμωδία και το σατυρικό δράμα. Στα θεατρικά έργα πρωταγωνιστούσαν μόνο άντρες και αν τύχαινε κάποιο έργο να έχει γυναικείους ρόλους, πάλι άντρες τους υποδυόντουσαν και ντυνόντουσαν γυναικεία. Τα βασικά μέρη του αρχαίου θεάτρου ήταν τρία και πιο συγκεκριμένα, Το κυρίως θέατρον ή κοίλον, το μέρος που προοριζόταν για τους θεατές, Η ορχήστρα, ο κυκλικός ή ημικυκλικός χώρος όπου βρισκόταν ο χορός και Η σκηνή, ο χώρος των ηθοποιών.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που κατα μήκος της μπορεί κανείς να συναντήσει πολλά αρχαία θέατρα τα περισσότερα εκ των οποίων δεν χρησιμοποιούνται, αλλά ο κόσμος μπορεί να τα εξερευνήσει καθώς αποτελούν αξιοθέατα. Μετά από πολλές ανασκαφές και με την πάροδο του χρόνου τα θέατρα που έχουν ανακαλυφθεί είναι πολλά. Κάποια είναι άρτια και κάποια άλλα είναι κατεστραμμένα, τα περισσότερα όμως είναι ανοιχτά προς το κοινό καθώς όλοι πρέπει να έρχονται σε επαφή με την κληρονομιά του τόπου του.

Η ενέργεια των χώρων αυτών, η αύρα αλλά και το τοπίο των θεάτρων αυτών είναι συνήθως μαγικά και καθηλώνουν τους επισκέπτες, τον καθένα για τους δικούς τους λόγους. Όμως σπανίως κάποιον θα αφήσει ανεπηρέαστο το μεγαλείο των έργων αυτών και των επιτευγμάτων που έκαναν οι αρχαίοι μας πρόγονοι διαθέτοντας ελάχιστα εργαλεία, αλλά πολύ μεράκι. Μερικά εξ αυτών είναι η Επίδαυρος, το Αρχαίο Θέατρο Φίλιππων που βρίσκεται στην Ανατολική Μακεδονία, το Θέατρο του Διονύσου που βρισκόταν στις ΝΑ παρυφές της Ακρόπολης και υπήρξε ο βασικός τόπος παράστασης του αττικού δράματος, αφού φιλοξενούσε τα Μεγάλα Διονύσια, όπως υποστηρίζει το www.Wikipedia.org, το Ηρώδειο, το Αρχαίο Θέατρο της Μήλου, το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης που είναι ένα από τα μεγαλύτερα και σωζώμενα αρχαία ελληνικά θέατρα, το θέατρο Οινιάδες στη Ναύπακτο, το θέατρο της Σπάρτης το οποίο αποτελεί ένα εντυπωσιακό μνημείο.

Ακόμα οι περίφημοι Δελφοί, το θέατρο της αρχαίας πόλης των Αιγών που βρίσκεται στη Βεργίνα, το αρχαίο θέατρο της Δήλου, το αρχαίο θέατρο της Ερέτριας, το αρχαίο θέατρο του Θορικού στο Λαυρίου, το αρχαίο θέατρο στην Αίγινα, στο Γύθειο στο βόρειο άκρο της πόλης, στο Άργος του οποίου ένα μέρος είναι σκαλισμένο πάνω σε βράχο, στη Λάρισα η οποία έχει δύο αρχαία θέατρα εκ των οποίων το ένα είναι χτισμένο στη νότια πλευρά του λόφου φρούριο όπου εκεί δέσποζε η οχυρωμένη ακρόπολη της πόλης και το δεύτερο θέατρο το οποίο αντικατέστησε το πρώτο χτίστηκε στη νοτιοδυτική πλευρά του λόφου Πευκάκια, που όμως δεν υπάρχει σήμερα.

Επίσης, το αρχαίο θέατρο της Κορίνθου, της Κερκύρας, τα αρχαία θέατρα του Ορχομενού και των Σικυών, το Ωδείο Πατρών και το αρχαίο θέατρο της Νικοπόλεως, τα θέατρα Ολύμπου, Μεσσήνης και Μεγαλόπολης, Θηβών και Μυτιλήνης. Υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα αρχαία ελληνικά θέατρα και σε άλλες χώρες όπως της Πτολεμαΐδος στην Αφρική, το αρχαίο θέατρο της Καρχηδώνας στην Καρχηδόνα, το αρχαίο θέατρο της Καισάρειας στην Αλγερία και το θέατρο της Αρριασού στην Αττάλεια.

Πιο συγκεκριμένα όμως, θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα εξ αυτών πιο αναλυτικά που έχουν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση σε εμένα καθώς τα έχω επισκεφτεί και μου έχουν προκαλέσει δέος.

Οι Δελφοί, ή αλλιώς ο ομφαλός της Γης όπως τους αναφέρει η Κική Δημουλά στο ποίημά της Πληθυντικός Αριθμός, βρίσκονται περίπου 200 χλμ βορειοδυτικά των Αθηνών, στη πόλη της Φωκίδας, στη νότια πλευρά του Παρνασσού και είναι περίφημοι για το μαντείο του Απόλλωνα. Το Μαντείο των Δελφών ήταν αφιερωμένο στην θεά Γαία, όμως αργότερα παραχωρίστηκε στον Απόλλωνα ο οποίος σκότωσε τον Πύθωνα, γιο της Γαίας.  Φημολογείται ότι οι Δελφοί πήραν το όνομά τους από τη λέξη αρχαία ελληνική λέξη δελφίς που σημαίνει δελφίνι.

via
Το αρχαίο ελληνικό θέατρο της Επιδαύρου, θεωρείται το τελειότερο αρχαίο θέατρο από άποψη ακουστικής και αιθητικής, κατασκευάστηκε από τον Πολύκλειο και χτίστηκε για διασκέδαση των ασθενών του Ασκληπιείου αλλά και ως ένα μέσο ίασης των ασθενών καθώς πίστευαν πως η παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων βοηθούσε στην σωματική και ψυχική υγεία των ασθενών. Έχει χωρητικότητα 13.000 θεατών και χωρίζεται σε δύο μέρη, εκ των οποίων το ένα έχει 21 σειρές καθισμάτων που ήταν για τον λαό και το κάτω μέρος από 34 θέσεις καθισμάτων που ήταν για τους προύχοντες της εποχής, τους ιερείς και τους άρχοντες.
via
Σήμερα, το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου ανοίγει για τους θεατές κάθε χρόνο και σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών, πραγματοποιούνται πολλές διάφορα πολιστικά δρώμενα που αξίζει και πρέπει όλοι να παρακολουθήσουν κάποια στιγμή.

Το Αρχαίο Θέατρο της Δωδώνης βρίσκεται στην Ήπειρο χτίστηκε περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. και είχε την ίδια κατασκευή με  τα υπόλοιπα ελληνικά θέατρα. Χωρούσε 18.000 θεατές και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της εποχής τους. Όμως το θέατρο αυτό, καταστράφηκε και επισκευάστηκε δύο φορές, μια φορά επί βασιλεία  Δωρίμαχου το 219 π.Χ όπου καταστράφηκε από τους Αιτωλούς και την δεύτερη φορά το κατέστρεψε ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος το 167 π.Χ. και το επισκεύασε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος καθώς ήθελε να χρησιμοποιηθεί ως αρένα για θηριομαχίες από τους Ρωμαίους.
via
Το θέατρο και τα θεατρικά έργα είναι μια κληρονομιά που έχουμε από τους προγόνους μας και πρέπει να τα κρατήσουμε αναλείωτα. Έχουν να μας μεταδώσουν τόσα μηνύματα και μαθήματα που αξίζει να τα προσέξουμε, να τα μάθουμε και να τα εκμεταλλευτούμε. 
Έχουν διασωθεί τόσα πολλά με το πέρασμα τόσων εκατοντάδων χρόνων που οφείλουμε να τα προστατέψουμε και να τα μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές που έρχονται.

Φιλαρέτου Έφη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε το σχόλιό σας εδώ: