Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Εκτός θέματος.

Το κείμενο θα διαβαστεί καλύτερα αν παράλληλα ακούτε την παρακάτω μουσική:



Αρχικά θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για το φαινομενικά αταίριαστο κείμενο σε σχέση με την φύση του blog.

Αλλά σήμερα είναι μία από τις πιο σημαντικές μέρες στη ζωή μου και είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να προσπαθήσω να εκφράσω τα συναισθήματά μου  και να με διαβάσουν...

Από τις πιο σημαντικές; Αλήθεια δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα.

Είναι τα συναισθήματα σε τέτοιες περιπτώσεις που σε κυριαρχούν και δεν μπορείς να νιώσεις και πολλά. Ούτε χαρά ούτε λύπη. 

Σήμερα όμως είναι μια μέρα χαράς.

Μια μέρα που χάνω μια ιδιότητά μου. 
Αυτή της φοιτήτριας, αποκτώντας το δεύτερο πτυχίο.
Το μυαλό μου με γυρνά ένα χρόνο πίσω. Όταν τέτοιες μέρες ήμουν κλεισμένη - ή εγκλωβισμένη- σε ένα φαύλο κύκλο
Έναν κύκλο που για κάποιο λόγο δεν με άφηνε να προχωρήσω.
Και πώς να προχωρήσεις όταν έχεις πίσω σου τόσους άλλους ανοιχτούς;
Πρέπει να επιλέξεις. Πρέπει να αποφασίσεις. Πρέπει να συνεχίσεις.

-Και θα αφήσεις τώρα την δουλειά σου για να πάρεις το πτυχίο;
-Σιγά, και άμα πάρεις το πτυχίο κάτι θα γίνει!
-Έλα καλέ τώρα και σιγά την δουλειά. Φύγε και πάρε το πτυχίο σου.
-Και τι θα κάνεις; Πώς θα ζήσεις;
-Καλά μην ανησυχείς εσύ δεν θα πεινάσεις κιόλας.

Χα... Πόσο εύκολα είναι τα λόγια ε;

Είναι όντως πολύ απλό να λες την γνώμη σου χωρίς να ξέρεις, χωρίς να υπολογίζεις, όταν η απόφαση δεν αφορά την ζωή σου.
Αλλά όπως είπα, είναι απλά μια γνώμη.
Και κάπου συνειδητοποιείς πώς πρέπει να κλείσεις τα μάτια και τα αυτιά σου.
Και πώς να τα κλείσεις όταν ζεις σε ένα κόσμο που τα έχει ορθάνοιχτα;

Βρίσκεις τον τρόπο. Κάποια στιγμή τον βρίσκεις.

Όταν πλέον ακούσεις το ένστικτό σου. Τότε η ''ζωή'' θα σου δείξει τον δρόμο.
Και είναι ωραίο όταν κάποιος σου δείχνει τον δρόμο! 
Μετά είναι όλα στο χέρι σου.


Ναι, είχα σταθερή δουλειά. (σταθερή;!) Μου έδωσε την δυνατότητα να ανοίξω έναν καινούριο κύκλο. 
Να κάνω ένα βήμα παραπάνω. Να έχω ό,τι θέλω όταν το θέλω. 

Όμως δεν μου επέτρεπε να κλείσω τους άλλους κύκλους μου. 
Ήθελα να είμαι συνεπής. Στον εαυτό μου και στους άλλους.
Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να δώσω βάρος σε κάτι ρίχνοντας κάποιο άλλο.

Έτσι έφυγα. Δεν το μετάνιωσα στιγμή. Το άλλο ήταν πιο δυνατό και ήμουν σίγουρη πια ότι ήταν η μόνη επιλογή. 
Δεν είχα άλλη. 

Όχι, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο κάποιοι πίστευαν.
Γίνονται λίγο πιο εύκολα όταν μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι. 
Οι πειρασμοί είναι πολλοί, ο στόχος όμως ένας.

Τελικά τα κατάφερα. Σιγά το πράγμα θα μου πείτε.

Όντως, σιγά το πράγμα.

Φαντάζει τόσο μικρό και ανούσιο όταν ο κόσμος έχει πλέον τόσα προβλήματα. Όταν παλεύει καθημερινά να επιβιώσει δίνοντας σκληρές μάχες με τον εαυτό του και με τους γύρω του. Η ζωή, μας δείχνει πλέον την πιο σκληρή της μορφή και εμείς καλούμαστε να την αντιμετωπίσουμε. Με νύχια και με δόντια.

Αντιλαμβάνομαι αυτόν που δεν έχει να φάει.
Αντιλαμβάνομαι τον οικογενειάρχη που δεν έχει να δώσει γάλα στα παιδιά του. Αυτόν που έχει σταματήσει να κάνει όνειρα. 
Αυτόν που φοβάται
Αυτόν που εγκαταλείπει. Αυτόν που τον εγκαταλείπουν.
Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει. 
Η ζωή είναι εδώ και πάντα προχωράει. 
Κάτι τέτοιες χαρούμενες στιγμές, όπως η δικιά μου σήμερα, σε παρακινούν να βρεις την δύναμη να παλέψεις!
Να μην φύγεις.

Πιστεύω στην δύναμη των ανθρώπων, στο ταλέντο και στην ικανότητά τους.

Άλλωστε ο άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να σε τσακίσει και παράλληλα να σου δώσει το χέρι του να σταθείς
Αυτός που τα έφτιαξε όλα, τα κατέστρεψε και τώρα καλείται να τα ξαναφτιάξει.

Δεν μπορώ την μιζέρια και την απαισιοδοξία. Κανείς δεν την μπορεί. Ίσως είναι αναπόφευκτη. 
Αλλά ίσως είναι για κάποιους η εύκολη λύση.

Μην μένετε στον δικό μου κύκλο. Μην μένετε καν στην ιστορία μου.

Σκεφτείτε τους δικούς σας, ανοιχτούς κύκλους. 
Τα όνειρα και τις φιλοδοξίες που έχετε. Κανείς και με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να σας τα στερήσει. Δεν έχει το δικαίωμα! 
Διεκδικήστε τα, μην εγκαταλείπετε..

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα σημασία έχει ο δρόμος και όσα θα έχεις αποκτήσει στην πορεία. 
Στο τέλος θα τα έχεις καλά με την συνείδησή σου. Και με αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί τίποτα

Πλέον έχουν κλείσει όλοι οι ανοιχτοί κύκλοι και είμαι έτοιμη να ανοίξω άλλους, καινούριους.

Ξέρω ότι θα είναι πιο δύσκολοι, πιο περίπλοκοι.
Όμως τώρα είμαι πιο δυνατή.
Ίσως γιατί κάτι, κάπως, κάποιος.. (εγώ;) άλλαξε.
Ίσως γιατί τώρα πια έχω κάνει τις επιλογές μου.
Γιατί μέσα από αυτό το ταξίδι πήρα πολλά. Πάρα πολλά!

Και να θυμάστε...
Στη ζωή δεν χαρίζεται σχεδόν τίποτα.
Και αν τύχει και χαριστεί, ελέγξτε το. Μπορεί να είναι ελαττωματικό.


Ευχαριστώ για τον χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο.

Ελπίζω αυτό το κείμενο να πετύχει τον μοναδικό στόχο του που είναι να προσφέρει μια νότα αισιοδοξίας.


Μπερίκου Ζήνα

2 σχόλια:

  1. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΘΕΙΑ ΣΟΥ!!! ΣΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ. Ο,ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ. ΣΕ ΦΙΛΩ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μεγαλωσες μικρή μου...και το πετυχες με μεγαλη ωριμοτητα και δυναμη ψυχής.Και η υπερηφανια που νιωθω ειναι οχι μονο για το δευτερο πτυχίο σου αλλα για ότι εχεις γινει.Ενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ που δεν φοβαται να μιλησει και να καταθεσει το συναισθημα του.Είναι τοσο σημαντικο αυτο όσο και και η ανασα μας,Συνεσισε έτσι ...αλλωστε ειμαι σιγουρη ...γιατι μας το απέδειξες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αφήστε το σχόλιό σας εδώ: