Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Γιατί μπλε για αγόρια και ροζ για κορίτσια;


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί έχουμε συσχετίσει το ροζ χρώμα με τα κορίτσια και το μπλε για τα αγόρια;

Σίγουρα πίσω από αυτή κρύβεται μια ιστορία. Άραγε το δημιούργησαν οι εταιρείες με σκοπό το κέρδος και τον καταναλωτισμό ή πρόκειται για ένα έμφυτο, βιολογικό φαινόμενο που ωθεί το κάθε φύλο σε συγκεκριμένα χρώματα;

Ψάχνοντας την ιστορία πίσω από αυτό δεν μπόρεσα να βγάλω κάποιο συμπέρασμα καθώς οι απόψεις διίστανται και οι επιστήμονες με διάφορες έρευνες προσπαθούν να βγάλουν άκρη.

Αξίζει όμως εγκυκλοπαιδικά να σας μεταφέρω κάποια σημεία.


Στην πραγματικότητα η διάκριση αυτή ισχύει τα τελευταία 30 χρόνια.

Το 1900 δεν υπήρχε καμία απολύτως χρωματική διάκριση. Στα μωρά κυριαρχούσε το λευκό και κυρίως σαν ρούχο το φόρεμα για αγόρια και κορίτσια. Έτσι μπορούσαν πιο εύκολα να τα αλλάζουν πάνες αλλά και να τα πλένουν όλα μαζί με χλωρίνη. Οι γονείς ήταν αδιάφοροι για την διάκριση των δύο φύλων ώστε να μην δίνουν καμία σημασία στο ενδυματολογικό κομμάτι. Φυσικά όλο αυτό υποστηρίζονταν από τις βιομηχανίες και τα περιοδικά. 

Το 1918 η άποψη που επικράτησε ήταν ότι το μπλε ταιριάζει σε κορίτσια και το ροζ σε αγόρια. Το ροζ θεωρείται αποφασιστικό και ισχυρό χρώμα έτσι πρέπει να φοριέται από τα αγόρια ενώ το μπλε είναι πιο φίνο, σικάτο και καθαρό ώστε να αρμόζει περισσότερο στα κορίτσια. Οι πιο θρησκευτικές υποστήριζαν ότι το μπλε εκφράζει την καθαρότητα και την Παναγία ενώ το ροζ που προέρχεται από το κόκκινο το φλογερό ταμπεραμέντο.

Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ιδιαίτερα μετά την εποχή που η βιομηχανία και το μάρκετινγκ κάλπαζαν! Το 1970 υπήρξε μια φεμινιστική τάση προς τα unisex χρώματα καθώς δεν ήθελαν τα κορίτσια να ξεχωρίζουν από τα αγόρια αλλά από το 1980 και μετά οι περισσότεροι γονείς ήθελαν την διάκριση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Για όλους τους εμπόρους ο καθορισμός του φύλου είχε ιδιαίτερη σημασία. Η μάζα έπρεπε να ξεχωρίσει σε αγόρια και κορίτσια και να υπάρξουν αντίστοιχα προϊόντα για το καθένα, ιδιαίτερα στον τομέα της ένδυσης. Έτσι άρχισε να καθιερώνεται το ροζ για τα κορίτσια και το μπλε για τα αγόρια. Σημαντικό ρόλο στον καθορισμό αυτό έπαιξε η παραδοσιακή γαλλική κουλτούρα και η μόδα της Γαλλίας του 20ου αιώνα που υποστήριξε αυτή την αντιστοιχία. Το ροζ ήταν πια το απόλυτα θηλυκό χρώμα. Ο προγεννητικός έλεγχος του φύλου του παιδιού το 1980 δεν άφησε τις φεμινιστικές θεωρίες να προχωρήσουν και καθιέρωσε τον αποδεκτό κανόνα αυτής την διάκρισης. Για τις βιομηχανίες ήταν και είναι μια τεράστια ευκαιρία. Πλέον οι γονείς μαθαίνουν το φύλο του παιδιού πριν καν έρθει στον κόσμο και σπεύδουν να αγοράσουν τα αντίστοιχα προϊόντα στο αντίστοιχο φυσικά χρώμα (ρούχα, έπιπλα, υφάσματα).  Άλλο ένα σημείο που αξίζει να αναφερθεί καθώς σίγουρα έπαιξε κάποιο ρόλο είναι ότι το κουτί της Barbie το 1950 ήταν σε έντονο ροζ χρώμα.


Τελευταία οι γονείς αρχίζουν πάλι να δείχνουν την προτίμησή τους στις παλ, απαλές, φυσικές αποχρώσεις και κάποιοι πιστεύουν ότι η μόδα θα ξαναγυρίσει.

Οι έρευνες ωστόσο δείχνουν ότι υπάρχει μια έμφυτη τάση του κάθε φύλου σε κάποια χρώματα.

Σε ένα πείραμα 206 ανθρώπων ηλικίας 20 έως 26 ετών, οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο Newcastle στην Αγγλία βρήκαν ότι  οι άνδρες προτίμησαν διάφορα χρώματα, ενώ οι γυναίκες έδειξαν προτίμηση σε χρώματα που κοκκίνιζαν, όπως το ροζ και το λιλά. Σκοπεύουν να κάνουν και άλλες έρευνες σε μικρότερες ηλικίες.
Ως προς το γιατί υπάρχουν αυτές οι προτιμήσεις έχουν αναπτυχθεί πολλές θεωρίες. Μία από αυτές προέρχεται από την Αφρική όπου οι γυναίκες μάζευαν κόκκινα φρούτα όπως τα μούρα γιαυτό  και έχουν τάση σε αυτά τα χρώματα ή επειδή ασχολούνταν με την ανατροφή των παιδιών τους μπορούσαν να καταλάβουν πότε αυτά ήταν άρρωστα όταν κοκκίνιζαν καθώς τα μάτια τους ήταν εναρμονισμένα από την φύση να βλέπουν καλύτερα τις κόκκινες αποχρώσεις. Αντίθετα οι άντρες που εργάζονταν στους εξωτερικούς χώρους έβλεπαν περισσότερο τον απέραντο γαλάζιο ουρανό και το νερό.
Βιολογία και βιομηχανία φαίνεται λοιπόν ότι συσχετίζονται σε αυτό το θέμα και ότι κανείς δεν μπορεί να δώσει μια απόλυτα σωστή απάντηση για την προέλευση αυτού του γενικά αποδεκτού κανόνα.
Εσείς τι πιστεύετε;

Ζήνα Μπερίκου
zinaberikou@gmail.com


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε το σχόλιό σας εδώ: